کاش آن دلبر دلخواه بدادم برسد

منجی یوسفی از چاه بدادم برسد

برق چشمان تو کوه غم دل خواهد سوخت

گر چه اندازه یک کاه بدادم برسد

برکه ای شب زده ام در پی خلوت شکنی

ابر محزون برو تا ماه بدادم برسد

کو چراغی که دلم قرص شود با نورش

در دل وحشت بی راه به دادم برسد

لشگر دردبه دروازه قلبم زده است

کو سواری که بزنگاه به دادم برسد

دست و پا میزند حاتم نه خوش ان دم را که

خس وخاشاک به اکراه به دادم برسد