بنظرم آدم بی دلیل به کسی فکر نمیکنه....
بی دلیل کسی را دوست نداره..بی دلیل کسی را فراموش نمی کنه..بعضی از آدما،بدون اینکه بدونن خوبن ...بدون اینکه حرف بزنی حالت را می فهمن..بدون اینکه لمسشون کنی،حست میکنن...بعضی مرز آدم بودن را رد میکنن ...وهمینه که ابدی میشن...گاهی وقتا که دلم می گیره...به تو فکر میکنم ...به خودم..به اینکه چرا دلتنگی هیچ راه درمانی نداره....بعضی وقتا که دلم میگیره دو تا چای میریزم پشت پنجره میشینم و به آسمان خیره میشم..بغزم مگیره...میگم شاید اونجا دوباره پیدات کنم..می گن خدا بزرگه؟نه!؟
هر وقت بی هوا یادت می افتم به این فکر می کنم که شاید دل تو نیز برایم تنگ شده باشه...بعضی آدمها همیشه هستن  حتی اگه رفته باشن ولی جای پاشون تو قلب انسان حک شده هست ...آنجاست که در فضای مجازی که دنبالشون میگردی عکساشونا میبینی... تازه دوباره داغ دلت تازه میشه  

و آنوقته که..

تابه صبح من صفهه گوشی خود بوسیده ام
کرده ام بالش دریغ از خواب فقط نالیده ام

 

او که همراه من است دارد خبر از حال من
یک شبم باشد حرام راحت اگر خوابیده ام

 

سبدی در دست تو در حال پاشیدن گل
مهربانی تو را در فصل خزان دیده ام

 

رو تو آهسته به زیر پات قلبی خفته است
 سالها من  خش خش صدای پات شنیده ام

 

برف و مهتاب زمستان چه کنند جلوه گری
عکس زیبای تو را دیدم به خود بالیده ام

 

برف و مهتاب به کنار چهره یارم زیباست
غنچه ای از باغ جنت در زمستان چیده ام